Obchody Rocznicy Porozumień Społecznych w 1980 roku

Wieliczka 04.09.2011 r.

Droga do wolności
Wydarzenia związane z wystąpieniem pracowników w obronie swoich praw w 1980 roku zapoczątkowały trudną drogę do wolności. Dzisiejsza uroczystość poświęcona jest wszystkim tym, którzy wzięli udział w odnowie kraju. W tamtym czasie nikt na świecie nie dawał nam szansy na obalenie komunizmu. Wśród działaczy zdania były podzielone co do sposobu reformowania kraju. Jedno jest pewne, że wystąpienie przeciwko systemowi rozbudziło nadzieję zrzucenia jarzma sowieckiej okupacji i obalenia systemu komunistycznego. Społeczeństwo było przygotowane do zmian w szerokim zakresie. Czerpaliśmy wiedzę i siłę do tych zmian z historii naszych przodków. Nasze pokolenie miało zaszczyt spotykania się z żołnierzami legionów Piłsudskiego, z żołnierzami wojny obronnej 1939 roku. Siłę i wiarę w potrzebę zmian czerpaliśmy z doświadczeń organizacji niepodległościowych, które działały podczas okupacji niemieckiej jak i też tych, co nie zaprzestali walki po narzuceniu systemu komunistycznego. Wydawało się że w obliczu tak potężnego wroga należy ulec. Ale dzięki odwadze żołnierzy Armii Krajowej, Powstańcom Warszawy tradycje walki o niepodległość przyniosły oczekiwane rezultaty – chociaż kilkadziesiąt lat później. Na drodze do Wolnej Polski mieliśmy wiele wystąpień w różnych okresach powojennej polski. Najbardziej znane i spektakularne wydarzenia to tragiczne wydarzenia w czerwcu w 1956 roku w Poznaniu, protesty studenckie w 1968 roku, dramatyczne wydarzenia grudniowe na wybrzeżu w 1970 roku, wystąpienia robotnicze w Radomiu w 1976 roku. Aż nadszedł rok 1980. Nic nie zapowiadało wielkich zmian. Z różnych stron kraju docierały do nas wiadomości o protestach prowadzonych w zakładach pracy. Ale wielokrotnie rozbudzane nadzieje we wspomnianych wcześniej latach kończyły się pałowaniem, strzelaniem do ludzi i więzieniem. Spotkałem wtedy na swej drodze wielu wspaniałych ludzi których zaangażowanie wniosło olbrzymi wkład w budowanie społeczeństwa demokratycznego i wolnej polski. Każdy biorący udział wniósł swoją cząstkę do tego że możemy dzisiaj uczestniczyć w tej uroczystości w Niepodległej Rzeczpospolitej. Chcę w tym miejscu wymienić tych, o których zapomniano. Przez 30 lat starano się wykreślić ich wkład w budowę nowego państwa. Przypomnę tylko niektóre postulaty z tamtego okresu, które zostały przedstawione dyrekcji Kopalni Soli 27 sierpnia 1980 roku:
1 . Poparcie dla postulatów Gdańskich
2 . Wybór nowych władz związkowych z osób bezpartyjnych

3 . Przywrócenie mszy w kaplicy Bł. Kingi
4 . Zwolnienie jednego z dyrektorów
5 . Poprawa warunków pracy i płacy
Wszystkich postulatów było kilkadziesiąt.

Wśród osób, które formułowały postulaty znajdowali się:
na warzelni
Adam Batko
Władysław Pirowski
Tadeusz Badura
Jan Sikora
Stanisław Sitko
Józefa Włoch

w kopalni:

Michał Bylica
Stanisław Fiołek
Piotr Marzec

Nie jest przypadkiem że uroczystość poświęcona powstaniu NSZZ „Solidarność”odbywa się w dniu dzisiejszym. 4 września 1980 roku rozpoczęła się druga część protestu w Kopalni Soli. Strajk zakończył się rano 6 września podpisaniem porozumienia z vice ministrem Przemysłu Chemicznego p. Grzywą. Po zakończeniu strajku natychmiast przystąpiłem do organizowania NSZZ. Podstawą do organizacji związku było Porozumienie Gdańskie zawarte 31 sierpnia 1980r. W inicjatywie tej uczestniczyli:
Szulc Klara – Kudela
Irena Szewczyk
Liszkiewicz Władysława
Bronisław Pasek
Badura Tadeusz
W tym miejscu muszę wymienić także takie osoby jak;
1. Anioł Stanisław
2. Bakalarz Józef
3. Chachlica Antoni
4. Chachlica Janina
5. Halkow Józef
6. Janisz Tadeusz – vice przew. Komisji Zakładowej
7. Kasina Tadeusz
8. Kaszowski Jan OBR członek Komitetu Strajkowego
9. Kmiecik Elżbieta – sekretarz Komisji Zakładowej
10. Kowalczyk Józef
11. Krzanowska Marzena
12. Kubowicz Stanisław Hydrokop – członek Komitetu Strajkowego
13. Kucharczyk Stanisław
14. Łopuszek Stanisław Hydrokop – członek Komitetu Strajkowego
15. Lichoń Stanisław
16. Madej Maria
17. Nosal Jan
18. Rusek Stanisław
19. Surówka Andrzej
20. Wandas Józef
21. Włoch Tadeusz
22. Ziarko Józefa
23.
W dniu 15 września doszło do zawiązania MKZ NSZZ Kraków później Małopolska który skupiał organizacje zakładowe. Strukturę krajową tworzyła Krajowa Komisja Porozumiewawcza złożona z przedstawicieli Regionów z całej Polski. Nazwa „Solidarność” została nadana na przełomie września i października. Miało to nas odróżnić od przekształcających się związków branżowych będących pod kontrolą komunistów. Chciałem też nadmienić o Komisjach zakładowych które powstały w szkołach i tworzyły Komisję Nauki, powstały też komisje zakładowe w takich zakładach jak:
BANK
GS „Socha”
Zakład Tworzyw Sztucznych
Wodrol
Muzeum Żup Krakowskich
Spółdzielnia Mieszkaniowa
WSS „Społem”
Polam
Wspominam o tych zakładach,ponieważ niektórzy niewiedzą nawet o tym że istniały. NSZZ „Solidarność” na terenie miasta liczyła kilka tysięcy członków.
W tym czasie gdy my organizowaliśmy związek, władze komunistyczne natychmiast przystąpiły do kontrataku. Na podstawie dokumentów znajdujących się w zasobach IPN mogę państwu powiedzieć że 43 dni po podpisaniu porozumień Gdańskich powstała lista osób przeznaczonych do internowania. Akcja ta otrzymała kryptonim „Tygiel”.

Pomimo że mamy wolny i demokratyczny kraj, to nie znaczy że powinniśmy lekceważyć pojawiające się problemy.

Godność człowieka, to bezpieczna ojczyzna, to dom i rodzina, to godna praca i zapłata, to wolność i odpowiedzialność obywatela, kto zapomina o tym, nie jest godny tego by sprawować jakikolwiek urząd.

[nggallery id=14]

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>